من بلاگر نیستم

دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال: پیام‌مان، پیام مقاومت و ایستادگی در برابر ماشین سرکوب دولت کودتاست

amiretemadi — Tue, 24 Nov 2009 09:30:18 GMT

دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال دانشگاههای ایران، در تازه‌ترین بیانیه خود اعلام کردند که علیرغم بازداشت هفت تن از اعضای خود، همچنان به مقاومت و مبارزه مسالمت‌آمیز و عاری از خشونت با دولت کودتا ادامه خواهند داد و در این راه، دست همه آنها که "دولت کودتا را بزرگترین خصم آزادی و منافع ملی می دانند"، از هر گروه فکری-سیاسی، می‌فشارند. این گروه در پایان بیانیه خود تاکید کردند که به یاد همه شهدای جنبش سبز، روز دانشجوی امسال را "16 آذر سبز" نام‌گذاری می‌کنند که به عقیده آنها، با وجود تمام این بگیر و ببندها، امسال با‌شکوه‌تر از هرسال برگزار خواهد شد.
متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:
شانزده آذر دیگری در راه است، اعتراضات دانشجویی طی این سالها همیشه عاملی بوده برای برآشفتن خواب خوش اقتدارگرایان، این بار اما شانزده آذر در حالی فرا می رسد که جنبش قدرتمند ملت ایران بیش از پنج ماه است که کابوسی دهشتناک را به اقتدارگرایان کودتاچی و باندهای فاسد نظامی-اقتصادی حامی آنها تحمیل کرده است. دولت کودتا که به رغم همه‌ی سرکوبها و اعمال وحشیانه و غیر انسانی‌اش در ماههای اخیر، موفق به کنترل امواج گسترده‌ی جنبش مردمی نشده است، اکنون از سر ضعف و استیصال می‌‌کوشد عقده اقتدار خویش را با بازداشت فعالین دانشجویی و صدور احکام سنگین زندان برای فعالین سیاسی اصلاح‌طلب و تحول‌خواه التیام بخشد، از قضا اما اینگونه برخوردها نشان از عجز روزافزون دولت کودتا و نزدیکی هر چه بیشتر آن به شیب تند سقوط است.
هجوم برنامه‌ریزی‌ شده‌ی نیروهای امنیتی به یک جلسه‌ی تئوریک و معمول خانگی و بازداشت هفت تن از اعضای گروه دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال دانشگاه‌های ایران (مهرداد بزرگ، سورنا هاشمی، علیرضا موسوی، فرزان رئوفی، احسان دولتشاه، سینا شکوهی و البرز زاهدی) را نیز باید در راستای همین عجز و استیصال ارزیابی کرد. آمران و عاملان این‌گونه بازداشت‌ها خود بهتر می‌دانند که سرکوب و خشونت و زندان دیگر درمان این درد و مرهم این زخم نیست، دیگر نه تنها فعالین سیاسی و دانشجویی که مردم هم از زندان و سرکوب ترسی به دل راه نمی دهند.
"دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال دانشگاههای ایران" که به عنوان یک گروه فکری–دانشجویی تا کنون همۀ همت و توان خود را در راه گسترش اندیشۀ آزادی و نهادینه کردن پارادایم دموکراسی و حقوق بشر در دانشگاههای کشور به کار بسته است اکنون نیز بی‌توجه به فشارهای وارده به راه خود ادامه می دهد.
گروه دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال مفتخر و متعهد است که به سهم ناچیز خود، هم‌چون ماههای گذشته در مسیر مبارزه با دولت غیرقانونی کودتا و استبداد دینی–نظامی حاکم، در کنار مردم و دانشجویان بایستد و به کوشش خود برای تحقق اهداف جنبش سبز ملت ایران و به ثمر نشستن خون شهدای این جنبش ادامه دهد.
اکنون که تعداد زیادی از اعضای ما بازداشت شده‌اند و تعداد دیگری نیز با خطر بازداشت مواجه‌اند ما به صراحت اعلام می‌کنیم که پیام‌مان پیام مقاومت و ایستادگی در برابر ماشین سرکوب دولت کودتاست.
دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال خود را به دفاع از خواستهای جنبش سبز و رهبری آن متعهد می‌دانند و مقاومت و مبارزه مسالمت‌آمیز و عاری از خشونت را بهترین را نیل به این خواستها و آرمانها می دانند.
اکنون که شلاق سرکوب، تن و بدن همه‌ی ایرانیان را نشانه گرفته است چاره ای جز همبستگی علیه سرکوبگران نیست، طیفهای مختلف دانشجویی نیز با آگاهی کامل از این واقعیت دست در دست هم به مقاومتی مشترک برای حفظ دانشگاه این سنگر گرانقدر آزادی دست خواهند یازید.
ما خواهان آزادی همه‌ی زندانیان سیاسی و عقیدتی از همه‌ی زندانهای ایران و لغو مجازاتهای حبس و اعدامی هستیم که در هر جای ایران برای فعالین سیاسی یا فعالین حقوق بشر صادر شده است.
ما خواهان پایان فشارها بر نهاد دانشگاه و کوتاه‌شدن دست نظامیان از اداره دانشگاه‌ها هستیم.
ما خواهان آزادی کلیه فعالین دانشجویی در بند، با هر گرایش فکری و سیاسی در تهران و دیگر شهرهای ایران هستیم.
گروه دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال دانشگاههای ایران، ضمن حمایت قاطع از اعضای زندانی خود و با فشردن دست همه آنها که دولت کودتا را بزرگترین خصم آزادی و منافع ملی می دانند، از هم‌اکنون 16 آذر سال 88 را به یاد همه شهدای جنبش سبز، "16 آذر سبز" نام‌گذاری می‌کند و باور دارد حتی اگر تا روز 16 آذر، تک‌تک فعالین دانشجویی لیبرال، تحکیمی، چپگرا، ملی گرا، ملی-مذهبی، مشارکتی و... نیز بازداشت شوند و به زندان بیفتند باز هم 16 آذر سبز و باشکوهی در پیش است، 16 آذری که کابوس سقوط دولت کودتا را آشفته‌تر خواهد کرد.

دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال دانشگاه‌های ایران

سوم آذر یک‌هزاروسیصدوهشتادوهشت

چهار گروه سیاسی در بیانیه‌ای مشترک: این‌گونه دادگاهها را میراث شوم استالین می دانیم

amiretemadi — Fri, 07 Aug 2009 12:57:56 GMT

چهار گروه سیاسی در بیانیه‌ای مشترک، با نمایشی و مضحک خواندن دادگاه تعدادی از بازداشت‌شدگان حوادث اخیر، تاکید کردند که اینگونه دادگاه‌ها و سرکوب‌ها نمی تواند مانع از اعتراض مردم به دیکتاتوری شود و بالعکس مسیر مردم را برای رسیدن به آزادی هموارتر و زمان آن را کوتاهتر می کند. دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال دانشگاههای ایران، جبهه دموکراتیک ایران، جبهه همبستگی برای دموکراسی و حقوق بشر در ایران و جبهه متحد دانشجویی، چهار گروهی هستند که این بیانیه را امضا کرده‌اند. متن کامل این بیانیه بدین شرح است: ملت بزرگ ایران! نمایش مضحک و نخ نمای اخیر با نام بی مسمای "دادگاه" که در حقیقت توهین به منصب قضا و موجب وهن دستگاه قضاوت در همه زمانها و مکانها بود، نشان داد که کودتاگران نه تنها به دنبال دلجویی و جبران آنچه که در این روزها بر سر مردم آوردند، نیستند، بلکه اقدامات غیرقانونی و مستبدانه آنها رشته ای است که سر دراز دارد. در باب نمایش دادگاه همین بس که ابتدایی ترین اصول دادرسی که حتی در عقب افتاده ترین کشورها رعایت می شوند، فدای عجله آقایان برای پخش این تئاتر مضحک قبل از مراسم تحلیف ریاست جمهور انتصابی می شود تا به خیال خود آبی باشد بر آتش خشم مردم و مقدمه ای برای ناامیدی آنها به منظور عادی سازی فضای سیاسی و اجتماعی و شروع به کار دولت کودتا. اگر چه وقاحت پنهان شده در پشت این دادگاه و دیگر اقدامات کودتاچیان در این روزها بر کسی پوشیده نیست و تشت رسوایی آنها مدتهاست که از بام افتاده، اما اشاره به چند نکته در این باره را خالی از فایده نمی دانیم. الف- این گونه اعتراف گیری ها و دادگاههای تشریفاتی را میراث شوم استالین و دیکتاتوریهای بدنامی می دانیم که در زباله دان تاریخ مدفون شده اند و حتی نمایش اعتراف و ندامت مخالفان هم نتوانست بر عمر ننگین آنها بیفزاید. افرادی را بدون اطلاع از محل و شرایط نگهداری از خانه و خیابان می ربایند و بعد از مدتها شکنجه روحی و جسمی ناگهان بر صفحه تلویزیون ظاهر می سازند که از گفتار و کردار سابق خویش ابراز ندامت کنند و آنگاه انتظار دارند که مردم هم این گفته ها را باور کنند! این کارخانه تواب سازی چه ویژگی هایی دارد که هنوز هیچ دانشمند و روانپزشکی موفق به فهم و یا کشف آن نشده است؟! ب– متن کیفرخواست و اقدامات مرتبط با آن نشان داد که غده سرطانی که در نهادهای نظام ریشه کرده است و بخشی از آن در زمان خاتمی و در رابطه با قتل های زنجیره ای کشف شد، نه تنها ریشه کن نشده است، بلکه بسیار بزرگتر شده و ارکان بیشتری را آلوده کرده است. سعید امامی در سطحی وسیع تکثیر شده و اینک ابایی از افشای اقدامات خود ندارد. متن کیفرخواست که بسیار شبیه لجن‌پراکنی های کیهان بود بدون شک از سوی این باند تهیه شده است و به نهادی بی اراده و آلت دست به نام قوه قضاییه تحویل شده است. چنانچه برای مبارزه با این غده خطرناک تدابیری اندیشیده نشود، زود باشد که رهبران طراز اول جمهوری اسلامی هم بر جایگاه اعتراف تکیه دهند. ج- شیوه مواجهه قوه قضاییه با حوادث اخیر نشان می دهد که ویرانه قوه قضاییه هر روز ویرانه تر می شود و جناب شاهرودی یا نمی خواهد و یا نمی تواند این ویرانه را بازسازی کند. آنچه در زندانهای مخوف ایران بر سر جوانان این مرز و بوم آمد، هزاران مرتبه دردناکتر از حوادث ابوغریب و گوانتانامو و... بود و فهمیدن این مساله با یک مقایسه ساده را کار دشواری نمی بینیم. نه در ابوغریب و نه در گوانتانامو هیچ فردی زیر شکنجه جان نداد و ناخنهای کسی را نکشیدند و تا حد مرگ کسی را کتک نزدند. جوانان حق دارند از این زمان به بعد از دیدن هیچ فرد شکنجه شده و کشته شده ای اعم از فلسطینی و لبنانی و عراقی و... متاسف نشوند چرا که دردناکتر از آن را بارها در خیابانهای تهران و نیز در زندانهای قوه قضاییه دیده اند. د– این دادگاه و این سرکوبها نمی تواند مانع از اعتراض مردم به دیکتاتوری شود و بالعکس مسیر مردم را برای رسیدن به آزادی هموارتر و زمان آن را کوتاهتر می کند. تاریخ به یاد ندارد دورانی را که ظلم و ستم بر عمر هیچ دیکتاتوری افزوده باشد و در مورد ایران نیز همین قانون حکمفرماست. ما بر شهیدان راه آزادی درود می فرستیم و بر ادامه راه آنان یعنی راه سبز آزادی تاکید می کنیم. این جنبش سبز و جهانی را بدون توسل به خشونت ادامه می دهیم و برای مجازات جنایتکاران و قاتلان مردم تلاش می کنیم. دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال دانشگاههای ایران جبهه دموکراتیک ایران جبهه همبستگی برای دموکراسی و حقوق بشر در ایران جبهه متحد دانشجویی

روزی که دیر نیست

amiretemadi — Fri, 31 Jul 2009 14:55:03 GMT

حس عجیبی است که بخندی بعد پشیمان باشی از خنده‌ات. فیلم ببینی و بعد احساس عذاب وجدان کنی. حتی از اینکه تو می توانی بخوانی و بنویسی اما دوستانت، چه نزدیکترین‌شان و چه آنکه به تو دورتر است، در انفرادی، از همین خواندن و نوشتن هم منع باشد. بی‌گناه‌ترین جوانان این سرزمین را غرق در خون ببینی و از زنده بودن خودت احساس شرم کنی. از جنایات کهریزک بخوانی و بشنوی و بعد تنها نظاره‌گر وقاحت آمران این جنایات باشی که دستور تعطیلی آن را می‌دهند. هیچ‌وقت تصور چنین قساوتی را نداشتم. همیشه می‌گفتم که در عصر اطلاعات و اینترنت و ماهواره اینها جسارت بازگشت به دهه اول انقلاب را ندارند که مردم را در بی‌خبری دنیا، بکشند و کسی هم صدایش درنیاید. اما حالا معلوم شد که اینها اصولا آبرویی ندارند که نگران از دست رفتنش باشند. این حکومت رو به زوال است. تردیدی ندارم که نابودشدنی است. چرا که این ملت باز هم برخلاف تصور من نشان داد که زنده است. غرور این ملت جریحه‌دار شده است. این ملت دیگر نمی‌ترسد. سینه‌ی سپر کرده مردان و زنان ایرانی در مقابل گلوله و باتوم مزدوران حکومت، بهترین گواه است که حکومت ظلم آقای خامنه‌ای و سپاهیان حامی‌اش، ماندنی نیست. "الملک یبقی مع الکفر و لا یبقی مع الظلم" که از آموزه‌های خودشان است. این ملت تا تقاص خون ندا و سهراب و اشکان و داوود و یعقوب و محسن و ترانه و دهها شهید دیگر را بازپس نگیرد، آرام نمی‌گیرد. آن روز آنقدرها هم دور نیست.

منشور شهروند آزاد

amiretemadi — Wed, 20 May 2009 12:08:18 GMT

منشور شهروند آزاد

ستاد شهروند آزاد به منظورپیگیری مطالبات دموکراتیک مردم ایران، مبارزه برای جلوگیری از نقص گسترده حقوق بشر، هموار کردن راه توسعه اقتصادی و سرفرازی ایران و ایرانی اعلام موجودیت می‌کند.

اعضاء ستاد شهروند آزاد خواهان اصلاحات گسترده در ساختار سیاسی کشور هستند، مقید شدن همه نهادها در چارچوب قانون، پیگیری اصلاح ساختار حقوقی کشور از جمله اصلاح قانون اساسی بخشی از خواسته های شهروند آزاد است. شهروند آزاد خواهان لغو نظارت استصوابی و تغییر نظام انتخابات است.به اعتقاد شهروند آزاد نظام انتخاباتی باید به نحوی اصلاح گردد که تضمین کننده ی آزادی و سلامت انتخابات باشد.

شهروند آزاد خواهان لغو کلیه قوانین تبعیض آمیز علیه زنان است. شهروند آزاد با تاکید بر برابری کامل زن و مرد و با حمایت از خواستهای جنبش زنان، خواهان پایان یافتن فشارهای امنیتی برفعالین این جنبش است و ضمنا تلاش برای رفع موانع مشارکت سیاسی و اجتماعی زنان را وظیفه خود می داند. شهروند آزاد همچنین برای غلبه بر موانع ساختاری و غیر ساختاری ورزش زنان می کوشد.

اعضاء ستاد شهروند آزاد برخورداری دانشگاهیان، اندیشمندان، پژوهشگران از حق آزادی آکادمیک، استقلال و خودمختاری دانشگاهها و موسسات آموزشی عالی را حق ایشان دانسته و دولت را متعهد به تحقق این مطالبات می داند بر این اساس دولت موظف به برقراری ساز و کارهایی دمکراتیک در نحوه انتخاب مدیران است.

ما خواهان مواجهه‌ی بدون تبعیض دولت با همه شهروندان هستیم؛ به اعتقاد ما دولت وظیفه دارد حقوق برابر همه شهروندان فارغ از هر منشاء قومی، زبانی، جنسیتی، طبقاتی، دینی و اعتقادی را تضمین کند. شهروند آزاد خواهان به رسمیت شناخته شدن حق تشکل، سندیکا و حق اجتماعات مسالمت آمیز برای کارگران، معلمان و دانشجویان است.

اعضای ستاد شهروند آزاد خواهان به رسمیت شناخته شدن حق تشکل برای کلیه دانشجویان با هر گرایش سیاسی و فکری هستند، همچنین خواهان لغو کلیه احکام محرومیت از تحصیل فعالین دانشجویی است و اصلاح رویه و قانون کمیته های انضباطی را یکی از مهمترین اهداف خود می‌داند، شهروند آزاد با هر گونه ایجاد مانع بر سر تحصیل افراد به خاطر اعتقادات سیاسی و دینی و یا به هر بهانه دیگر مخالف است و برخورداری از تحصیل را حق همگانی و غیر قابل‌سلب می داند.

اعضای ستاد شهروند آزاد دولت را موظف به فراهم آوردن زمینه ها و شرایط لازم برای رفاه اجتماعی و تامین حداقل های زندگی آبرومندانه همراه با کرامت انسانی برای همه مردم می دانند و خواستار بهبود وضعیت زندگی و معیشت کارگران، کارمندان، معلمان و اقشار ضعیف و متوسط جامعه هستند.

اعضای ستاد شهروند خواهان تضمین حق مالکیت مادی و معنوی و امنیت سرمایه هستند، بدون سرمایه‌گذاری مولد بخش خصوصی، حل مشکلات کشور ممکن نیست، تنها با محوریت بخش خصوصی در اقتصاد است که می توان به تولید ثروت، ایجاد اشتغال، گسترش رفاه و تقویت بنیان های اقتصادی کشور امید داشت.

شهروند آزاد خواهان مصونیت حریم خصوصی مردم از دست اندازی و مداخله دولت است. شهروند آزاد خواهان اصلاح برخورد نیروهای انتظامی با زنان و جوانان و عدم دخالت این نیرو در زندگی شخصی و روابط خصوصی افراد است. ورود به حریم خصوصی اشخاص به هر بهانه‌یی برای شهروند آزاد قابل قبول نیست. شهروند آزاد ضمنا خواهان منع نیروهای خودسر و آموزش نیافته در امور مربوط به ضابطان قضایی و نیروهای پلیس است. اعضای ستاد شهروند آزاد خواهان عدم مداخله نظامیان درسیاست و بازگشت آنها به پادگانها هستند.

شهروند آزاد معتقد است زور و نیروی نظامی کشور باید درجهت تقویت بنیانهای دفاعی میهنمان و تامین منافع ملی به کار بسته شود، هر گونه استفاده از قدرت نظامی برای مداخله در امور سیاسی و سرکوب مخالفین و جنبش های اجتماعی مردود، غیر قانونی و غیر قابل قبول است.

شهروند آزاد خواهان آزادی مطبوعات، آزادی احزاب، به رسمیت شناختن آزادیهای فردی و اجتماعی، آزادی سبک‌زندگی، لغو هرگونه سانسور به خصوص در حوزه نشر، کتاب و سینما و حمایت از حقوق هنرمندان، نویسندگان و روزنامه‌نگاران است. شهروند آزاد همچنین خواهان آزادی فعالیت هنری هنرمندان تئاتر و سینما و فعالین در عرصه ادبیات و فرهنگ است.

اعضای ستاد شهروند آزاد، گردش آزاد اخبار و اطلاعات و دسترسی عموم شهروندان را حقی همگانی می داند. همچنین بهره‌مندی از شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی خصوصی و مستقل از دولت را حق مسلم مردم می‌دانند. شهروند آزاد همچنین خواهان دسترسی آزاد شهروندان به کانالهای ماهواره‌ای و لغو فیلترینگ‌های فضای اینترنتی است.

شهروند آزاد خواهان اصلاح سیاست خارجی کشور در جهت تامین منافع ملی است، شهروند آزاد معتقد است سیاست خارجی تنها باید با اولویت منافع ملی تنظیم شود، شهروند آزاد خواهان تنش زدایی با دنیای خارج وتعامل مثیت با جامعه بین المللی است و به همین جهت رابطه ایران و آمریکا را برای تامین منافع ملی و توسعه کشور مفید می داند.

شهروند آزاد خواهان تامین امنیت کامل و فراهم آمدن شرایط لازم برای بازگشت آبرومندانه ایرانیان خارج از کشور به مام میهن است، به اعتقاد شهروند آزاد، ایران برای توسعه خویش نیازمند فکر و سرمایه هم‌میهنان خارج از کشور می باشد، شهروند آزاد همچنین معتقد است حمایت از حقوق ایرانیان خارج از کشور با هر گرایش دینی، فکری و سیاسی وظیفه مسلم دولت است.

اعضای ستاد شهروند آزاد تسلط دولت بر درآمدهای نفتی را مهمترین مانع توسعه اقتصادی وسیاسی کشور می دانند، دولت نفتی مهمترین پشتیبان استبداد سیاسی و اقتصاد معیوب دولتی و رانتی است. به همین دلیل ما ضمن حمایت از طرح علمی و دقیق تقسیم مسقیم پول نفت آن را راهی برای اضمحلال دولت نفتی، ازبین رفتن زمینه های رانت خواری، کاهش فساد سیاسی و اقتصادی، افزایش رفاه و کاسته شدن شکاف طبقاتی می‌دانیم.

اعضای ستاد شهروند آزاد به‌منظور برداشتن گامی در جهت اهداف بالا از بین کاندیداهای موجود مهدی کروبی را با توجه به برنامه‌هایش شایسته‌تر از همه می دانند و به منظور نزدیک‌کردن جامعه به این اهداف و پیشرفت فرایند گذار به دموکراسی با تمام توان و با رعایت اخلاق سیاسی و اصول اعتقادی برای پیروزی مهدی کروبی و تحقق برنامه هایش تلاش می کنند.

مانیفست لیبرالیسم

amiretemadi — Wed, 29 Apr 2009 09:49:18 GMT

سرانجام پس از گذشت بیش از دو سال فعالیت فکری، "دانشجويان و دانش‌آموختگان ليبرال دانشگاه‌های ایران"، به وعده‌ای که پیشتر داده‌بودند، عمل کردند و مانیفستی را منتشر نمودند که به گفته آ‌ن‌ها، مبین "مبانی نظری مشترک" كسانی خواهد بود كه "ذیل پرچم لیبرالیسم به ایران و جهانی آبادتر، ثروتمندتر و آزادتر می‏اندیشند". مانيفست منتشرشده -که به نظر می‌رسد چه در ميان گروه‌های فعال دانشجويی و چه در تاريخ جنبش دانشجويی در نوع خود بي‌نظير باشد- شامل روی‌کرد نظری و تئوريک اين گروه به مسائل مختلف و دغدغه‌های موجود است. متن کامل این مانیفست که در زیر می‌آید، به صورت pdf از اینجا قابل دریافت است.

مانیفست لیبرالیسم

مقدمه:

پس از پنجاه سال غلبه گفتمان چپ بر سپهر سیاسی ایران كه نتایجی خسارت‌بار و گاه جبران‌ناپذیر نصیب ایران و ایرانیان كرد؛ لیبرالیسم، آن ققنوس خوشخوانی‏ست كه از زیر خاكستر، از پس ویرانه‏های چپ‏زدگی رخ می‏نماید و از جان‏های مشتاق آزادی دلربایی می‏كند. لیبرالیسم بر سه اصل فردیت، عقل و آزادی استوار شده‌است. در لیبرالیسم اصالت با فرد و آزادی او است و اداره‏ امور جامعه و مسئولیت هدایت بشر به ساحل آرامش و لذت، بر عهده‏ عقل نهاده شده‌است. آزادی برای ما هم هدف است، هم روش. آزادی مورد نظر ما دارای مرزبندی مشخص با هرج و مرج و بی‌بندوباری‏ست. آزادی برای ما اگر چه اصل است و هر گونه محدود كردن آن نیازمند استدلال‏های موجه، اما دامنه‏ آزادی تنها تا جایی گسترده می‏شود كه موجب تجاوز به حریم حقوق بنیادین انسان با معیار اعلامیه‌های جهانی حقوق بشر نشود. از سویی آزادی حق انسان است و از سوی دیگر همه‏ افراد انسانی نسبت به حقوق و آزادی‏های یكدیگر مكلف‌اند.

در جهان‌بینی لیبرال، انسان موجودی جویای لذت و خردمند است كه با تأكید بر تعقل قادر است به نحو مطلوب امور خویش را تمشیت كند. انسان تنها موجودی‏ست كه می‏تواند از طریق كنترل عقلانی امیال خود فرهنگ‌سازی كند و فرهنگ و تمدن مهم‏ترین فصل ممیز او با حیوانات است. با تكیه بر همین عقلانیت لیبرالی بوده‌است كه دستاوردهای شریفی چون دموكراسی و حقوق بشر، چشم‏اندازی جدید از زندگی را فرا روی انسان رهاشده از عصر برده‌داری و فئودالیته قرار داد.

ما ضمن پرهیز از اراده‌گرایی خام و با آگاهی نسبت به توانایی‏ها و محدودیت‌های نوع بشر، بر این باوریم كه می‏توان با تمسك به عمل‌گرایی لیبرال، كه خصوصیتی واقع‏بینانه دارد، بسیاری از ابعاد نامطلوب جامعه‏ ایرانی در سپهر اقتصاد، سیاست و فرهنگ را با تكیه بر ارزش‏ها و روش‌های لیبرالی اصلاح كرد و تغییر داد. درست همین پرهیز از اراده‌گرایی خام و غیر عقلانی ا‏ست كه لیبرال‏ها را از دروغ «مدینه‏ فاضله» و افسون «یوتوپیاگرایی» مصون می‏دارد. انسان نه اسیر تقدیر تاریخی ا‏ست و نه زندانی مشیتی فرا زمینی. از این رو لیبرالسیم به هیچ وجه انفعال و بی‌عملی را بر‌نمی‏تابد؛ عمل سیاسی مبتنی بر عقلانیت و محاسبه‏ فایده ـ هزینه را تأیید می‏كند اما افراط‌گرایی كور را رد می‏كند. تاریخ لیبرالیسم تاریخ مبارزه‌های باشكوه لیبرال‏ها با پادشاهی‌های مطلقه، كلیسای جبار، ارتجاع مذهبی، فاشیسم، استالینیسم و توتالیتاریسم است. لیبرال‏ها همواره در صف مقدم مبارزه برای تحقق حقوق اساسی آحاد انسان‏ها بوده‏اند. مبارزه با تبعیض نژادی و هر گونه آپارتاید، دفاع از برابری حقوق زن و مرد، بخشی دیگر از تاریخ پر افتخار مبارزات لیبرالی ا‏ست. همین مبارزه‏ عمل‌گرایانه و عقل‌محور است كه امروز لیبرالیسم را به بدیل ناگزیر انواع نظام‏های سیاسی‌ـ اقتصادی بسته و توتالتیر تبدیل كرده‌است. ما مصمم هستیم این مبارزه شریف را تا تحقق حقوق بشر و دموكراسی، به عنوان والاترین ارزش‏های لیبرالیسم ادامه دهیم و در این راه از فداكاری و پرداخت هزینه ابایی نداریم. به قول جان استیوارت میل، فیلسوف بزرگ لیبرال: «هر چند فقط در اوضاع و احوال بسیار ناقص جهان است كه هركس باید با فداكاری مطلق در مورد خوشبختی خود به خوشبختی دیگران یاری رساند؛ با این همه تا زمانی كه در این وضع ناقص قرار داریم ما با اعتقاد كامل اظهار می‌كنیم كه آمادگی برای چنین فداكاری، بزرگ‏ترین فضیلتی است كه می‏تواند در آدمی وجود داشته‌باشد.» ما در این راه دست یاری همه‏ آن‌هایی كه خود را هم‏فكر و هم‌راه ما در این مبارزه‏ خطیر می‏دانند به گرمی می‏فشاریم. این مانیفست در واقع مبین مبانی نظری مشترك كسانی خواهد بود كه ذیل پرچم لیبرالیسم به ایران و جهانی آبادتر، ثروتمندتر و آزادتر می‏اندیشند. جهانی مصون از تروریسم، دیكتاتوری، بنیادگرایی، خشونت، جهل و به دور از جلوه‏های خشن و غیر قابل تحمل فقر. ما از طریق این مانیفست، موضع نظری خود را به صورت شفاف پیرامون مقولات زیر به اطلاع همگان می‎رسانیم: ادامه مانیفست لیبرالیسم

نامه جمعی از وبلاگ نویسان ایرانی به آیت الله خامنه ای در مورد مرگ امیدرضا میرصیافی

amiretemadi — Sat, 04 Apr 2009 08:53:18 GMT

به دنبال درگذشت امید رضا میرصیافی وبلاگ نویس جوانی که در درون زندان درگذشت و گزارشگران بدون مرز احتمال قتل او را مطرح کرده اند جمعی از وبلاگ نویسان ایران تصمیم به ارسال نامه ای به آیت الله خامنه ای رهبر و بالاترین مقام جمهوری اسلامی گرفتند.

متن این نامه به شرح زیر است

آیت الله سید علی خامنه ای مقام رهبری جمهوری اسلامی ایران
با سلام
همانطور که مطلع هستید یک جوان وبلاگ نویس به نام امید رضا میرصیافی که به جرم اهانت به شما در زندان به سر می برد و به دو سال و نیم زندان محکوم شده بود چند روز پیش در زندان درگذشت . گزارشگران بدون مرز احتمال قتل او را بر اساس شواهدی که پیوست این نامه است اعلام می کنند . امید رضا میرصیافی قبل از زندان به حکم خود معترض بود و آن را ناعادلانه می دانست و معتقد بود هیچگونه توهینی به شما نکرده است و حتی در رای دادگاه مشخص نشده بود که جملات توهین آمیز ایشان چیست .
پس از فوت ایشان ما با مطالعه آرشیو وبلاگ ایشان که به دلیل مطالب همان وبلاگ زندانی بود ، متوجه نشدیم که کدام مطلب ایشان در مورد شما توهین آمیز بود و مستحق دو سال و نیم زندان بوده است .
ایشان در یک دادگاه غیر علنی محاکمه شد در حالی که درخواست برگزاری دادگاه علنی را داده بود .
حال سوال ما که تعدادی از وبلاگ نویسان ایرانی هستیم در چند موضوع تقدیم می شود
1- با توجه به اینکه اتهام امید رضا توهین به شما بود و ما موفق نشدیم مطلب توهین آمیزی در وبلاگ ایشان پیدا کنیم لطفا توضیح دهید که کدام مطلب ایشان در مورد شما چنان توهین آمیز بود که حکومت جمهوری اسلامی ، ایشان را مستحق دو سال و نیم زندان می دانسته است
2- چرا دادگاه ایشان به صورت علنی برگزار نشد و چرا مفاد اصل 168 قانون اساسی که بیان می دارد متهم سیاسی باید در دادگاه علنی و با حضور هیات منصفه محاکمه شود در مورد ایشان رعایت نشد .؟ چرا دفاعیات ایشان در دادگاه به اطلاع افکار عمومی رسانده نشد ؟ آیا شما برای متهم سیاسی این حق را قائل نیستید که در برابر افکار عمومی بتواند از اتهامش دفاع کند ؟
به غیر از ایشان تقریبا تمام متهمین سیاسی در سالهای اخبر در دادگاه غیر علنی محاکمه می شوند . آیا حکومت به صورت ناعادلانه این افراد را محاکمه می کند که دوست ندارد افکار عمومی شاهد دفاعیات متهم باشند ؟
3- آیا شما در جریان اتهام امید رضا میرصیافی و دفاعیات ایشان بودید ؟ اگر بودید آیا با حکم دادگاه موافق بودید ؟
اگر در جریان نبودید لطفا توضیح دهید که مگر در سال چند نفر به اتهام توهین به شما زندانی می شوند که شما از پرونده این افراد بی خبر هستید ؟
آیا این مسائله را نابجا می دانید که ما انتظار داشته باشیم که بالاترین مقام حکومت ، از جریان پرونده افرادی که به اتهام توهین به خود او زندانی می شوند مطلع باشد تا مبادا شخصی بی گناه به دلیل انتقاد از او به زندان نیافتد . ؟
4- جناب آیت الله خامنه ای در سخنرانی در سال گذشته فرموده بودید انتقاد از رهبر آزاد است حال سوال ما این است ما وبلاگ نویسان باید چگونه از شما انتقاد کنیم که به زندان نیافتیم و عواقب زندان که متوجه چندین زندانی سیاسی در یک ماه اخیر شده است ، متوجه ما نشود ؟
با تشکر از وقتی که می گذارید و پاسخی که خواهید داد
جمعی از وبلاگ نویسان ایرانی

امضاها تا اکنون

محمد علیخانی http://www.tnmp.blogfa.com

پیام یزدیان http://payam.malakut.org/

کوروش جنتی www.sooresrafil.blogfa.com

کاوه پاک نژاد www.greentea2500.wordpress.com

علیرضا ادیبان http://1blondi.wordpress.com/

آریا صادقی http://greenlandhighway.blogspot.com/

محمد حسن یوسف پورسیفی www.mhyousefpourseifi,blogfa.com

کیانوش سنجری http://ks82.blogspot.com

امیر حسین اعتمادی http://amiretemadi.blogfa.com

سیامک فرید http://belgiran.blogfa.com/

صنم کازرونی http://newsiniran.blogsky.com

فرشته قاضی http://fereshteh.blogfa.com/

شیوا نوجو http://zananemelli.blogspot.com/

عباس معروفی http://maroufi.malakut.org/

علی رضا محمد ظاهری http://shampilix.wordpress.com/

سمیه جهانگیری http://www.sohreh.blogfa.com

کاوه رضایی http://notes.kaaveh.net/

حمید توکلی http://www.kntoosi.com/

شهریار ایازی http://komite-aghwam.blogfa.com/

عبدالقادر بلوچ http://balouch.blogspot.com/

کریم پورحمزاوی http://ayandema.blogspot.com

بهزاد مهرانی http://www.behzadmehrani.blogfa.com/

شایگان اسفندیاری http://gameron.wordpress.com

فریبرز شمشیری http://www.rottengods.com

وحید میلانی www.1canadian.blogspot.com

http://navayerahayee.blogspot.com

اختر قاسمی http://akhtarghasemi.blogfa.com

سیامک عبدی http://www.siamakold.blogspot.com

سعید صحرایی http://ssahraei.blogspot.com

مهناز خزاعی http://m-khazaie.blogfa.com/

امیر شکیبا http://nedayekavir2.blogfa.com/

فضائل عزیزان http://azizanpress.blogspot.com /

محمد افراسیابی http://amooarvand.wordpress.com/

پیمان روشن ضمیر http://ospeyman.org

علی رضا نوری زاده http://www.nourizadeh.com /

در صورتی که شما وبلاگ نویس هستید و مایلید این نامه را امضا کنید لطفا تایید خود را به همراه آدرس وبلاگ خود، به این ایمیل بفرستید.
7tir.com@gmail.com

1تا4

amiretemadi — Wed, 11 Mar 2009 11:18:18 GMT

اول اینکه ممنونم از همه دوستانی که در انتخابات آزمایشی وبلاگ شرکت کردند و رای دادند. فکر می‌کنم در مورد کاندیداها ابهاماتی وجود داشته که بهتر دیدم بعد از پایان نظرسنجی توضیح خودم را بنویسم. در این نظرسنجی هدف این بود که از هرجناح داخل حکومت دو نفر که در روش و عمل با هم تفاوت دارند حاضر باشند و در کنار اینها یک نفر هم بیرون از حاکمیت باشد تا آرای خاموش را نمایندگی کند. این یک نفر می‌توانست عبدالله نوری باشد. قاسم شعله سعدی باشد. یا عباس امیرانتظام که بعضی نیروهای ملی بر روی او نظر دارند. من دکتر سازگارا را انتخاب کردم بر اساس یک دلیل خیلی مشخص. در حال حاضر در میان تمام افراد خارج از حاکمیت که نام بردم، نظرات و آرای دکتر سازگارا به کمک برنامه هفتگی ایشان در صدای آمریکا، برای مردم شناخته‌شده‌تر و شفاف‌تر است. از طرفی ممکن است این سوال پیش بیاید که افراد دیگری هم هستند که برنامه هفتگی دارند که خوب اینجا دیگر نظر شخصی من بر روی ایشان بود. امیدوارم ابهامات برطرف شده باشد.

اما مساله دوم اعلام نامزدی میرحسین موسوی در انتخابات آینده است که به نظرم بدجوری همه معادلات را برهم خواهد زد. تحلیل جالب دکتر زیدآبادی که در بخش پیوندهای روزانه وبلاگ که اتفاقا پیش از ورود رسمی آقای نخست‌وزیر منتشر شده است، زاویه‌ای دیگر از حضور میرحسین را روشن می‌کند. تاکتیکی برای دور زدن خاتمی و حامیانش. به نظر من هم احمدی‌نژاد دیگر رییس‌جمهور مورد حمایت رهبری و حلقه نظامیان تاثیرگزار اطراف وی نیست. در این مورد بیشتر خواهم نوشت.

موضوع سوم ادامه خاطرات است که خیلی دلم می‌خواهد ادامه بدهم ولی فعلا نمی‌شود. امیدوارم طوری بشود که بتوانم به آنچه دلم می‌خواهد عمل کنم.

و چهارم اینکه سایت خبری- تحلیلی بامدادخبر در آدرس www.bamdadkhabar.com قوی‌تر از قبل به کار خود ادامه می‌دهد. سر بزنید.

انتخابات آزاد

amiretemadi — Sat, 28 Feb 2009 09:24:28 GMT

بیانیه دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال دانشگاه های تهران درباره حوادث اخیر دانشگاه امیرکبیر

amiretemadi — Fri, 27 Feb 2009 20:54:17 GMT

دانشگاه و جنبش دانشجویی به مثابه آخرین سنگر آزادی، اگرچه در طول سالیان اخیر هزینه سنگینی را بابت ایستادگی‌های خویش پرداخته اما هنوز هم مهمترین دغدغه تمامیت‌خواهان و اقتدارگرایان است. ازاینروست که پس از حوادث چندی پیش در دانشگاه شیراز، سناریوی خاکسپاری شهدا در دانشگاه امیرکبیر بهانه دیگری شده است برای سرکوب، بازداشت، ضرب و شتم و حتی تحقیر دانشجویان.

از این رو، تمامیت‌خواهان ضمن دستمایه قراردادن شهدا، به دنبال تبدیل دانشگاه به قبرستان و فریاد دموکراسی‌خواهانه جنبش دانشجویی به سکوت گورستانی هستند تا بساط استبداد دینی- نفتی خویش را بیش از پیش، پهن و گسترده سازند.

تجارت سیاسی و استفاده ابزاری از شهدا، آشکارا نشان می دهد که حاکمیت حاضر است هر چیزی را برای استمرار استبداد و سرکوب جنبش های دموکراسی خواهانه مردم قربانی کند و در این راه، حتی از پیکر شهدا نیز چشم پوشی نمی کند. براستی این چه تکریم و پاسداشتی برای شهداست که برگزار کنندگان آن با قمه، باتوم و انواع سلاح های سرد به این کارناوال آمده‌اند و در آن، موی دانشجویان را گرفته و به در و دیوار می کوبند و سرانجام آن، چیزی جز بازداشت دهها دانشجو و انتقال آنان از کلاس درس به سلول انفرادی زندان نیست؟

شگفتا که واژه ها نیز در حکومت های استبدادی، از خود رنگ می بازند آنچنانکه «تکریم و پاسداشت» با چماق و دشنه همنشین می شود و دانشگاه با گورستان.

حوادث اخیر اما به طور عریان، «دانشگاه مطلوب» اقتدارگرایان را تبیین می کند؛ دانشگاهی که سکوت قبرستانی بر آن حاکم است و دانشجویانی که چیزی جز کالبدهای متحرک نیستند و برای حضور در کلاس درس باید از لابلای سنگ‌های قبر گذر کنند.

ما دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال دانشگاه های تهران، ضمن محکوم کردن مصادره سیاسی و استفاده ابزاری از مقام والای شهدا و ابراز تأسف شدید از هتک حرمت دانشگاه و همچنین نگرانی از وضعیت دهها دانشجوی دربند، آزادی بی قید و شرط تمامی دانشجویان بازداشت شده را خواستاریم.

بی شک، جنبش دانشجویی همچنان زخم خورده اما استوار، رنجور اما بانشاط، وجدان بیدار جامعه باقی خواهد ماند و به مبارزه علیه ظلم و استبداد ادامه خواهد داد.

سیاهی شب، پایدار نخواهد ماند.

دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال دانشگاه های تهران

نهم اسفندماه یکهزاروسیصدوهشتاوهفت

به ترکیب بازنده دست نزنیم

amiretemadi — Tue, 17 Feb 2009 11:19:18 GMT

سرانجام محمد خاتمی در مقابل فشار اطرافیانش برای حضور در انتخابات ریاست جمهوری اسلامی، تسلیم شد و با اعلام رسمی نامزدی‌اش قدم در بازی‌ گذاشت که بنا بر شواهد موجود، هر دو سر آن باخت است. هم برای او و هم برای جریان دموکراسی‌خواهی ایران که تشنه‌تر از همیشه به دنبال راهی برای در آغوش گرفتن معشوق گریزپای آزادی و دموکراسی است. در این نوشتار می‌کوشم دلایل خود را بر این مدعا ارایه کنم.

در شرایط کنونی مهمترین موضوعی که بیشتر گروههای سیاسی- و حتی بخشی از جریان محافظه‌کار حکومت- در مورد آن اتفاق‌نظر دارند و می‌تواند اساس انتخابات آینده را از موضوعیت خارج کند، بحث سلامت انتخابات است. کافی است به همین چند انتخابات اخیر رجوع کنیم تا عمق فاجعه را دریابیم. در انتخابات ریاست‌جمهوری نهم که منجر به روی کار آمدن دولت محمود احمدی‌نژاد گردید، دست‌‌کم چهار نامزد انتخاباتی، سلامت انتخابات را مورد تردید قرار دادند. از اعتراض صریح مهدی کروبی به دخالت فرزند رهبری نظام در نتیجه انتخابات گرفته تا شکایت بردن هاشمی رفسنجانی از برگزارکنندگان و ناظران انتخابات به خداوند، و البته انتقاد سربسته معین و قالیباف از بداخلاقی‌های انتخاباتی، تنها بخش کوچکی از تخلفات و احتمالا تقلبات انجام شده را رسانه‌ای کرد. در انتخابات شوراهای سوم که این بار مجری و ناظر از یک جناح سیاسی بودند، بیرون آمدن اخبار ضد و نقیض از ستاد انتخابات که منجر به حضور اعتراضی کاندیداهای میانه‌رو در وزارت کشور و تحصن چندساعته آنها گردید و در پایان، صعود تدریجی پروین احمدی‌نژاد، خواهر رییس جمهوری اسلامی تا رده‌های بالایی منتخبان شهر تهران آن هم درحالیکه در نتایج اولیه نام او حتی در میان 30 نفر اول هم دیده نمی‌شد، حاکی از مهندسی انتخابات به سود جریانی خاص داشت. مهندسی که در جریان انتخابات مجلس هشتم، باتجربه‌تر از قبل عمل کرد و با محدود کردن جریان اطلاع‌رسانی به ویژه در خصوص شهر تهران که می‌توانست نمادی از جهت‌گیری سیاسی در کل کشور باشد، راه را بر ورود اندک نامزدهای میانه‌رو بست تا این بار نه تنها اصلاح‌طلبان که محافظه‌کارانی چون خوش‌چهره و خادم نیز نسبت به اعلام نشدن آرای واقعی خود اعتراض کنند.

با چنین پیش‌زمینه‌ای‌ است که اصلاح‌طلبان حامی خاتمی، بدون هیچگونه شرمساری و با صدای بلند اعلام می‌کنند که اگر تفاوت آرای خاتمی با کاندیدای محافظه‌کاران- احمدی‌نژاد- فاحش باشد، آن وقت است که دیگر تقلب نیز نمی‌تواند مانع از پیروزی آنان در انتخابات پیش‌رو باشد. اتفاقی که با توجه به حضور کروبی و احتمالاً قالیباف در رقابت‌های انتخاباتی، دور از ذهن به نظر می‌رسد. از سوی دیگر تایید ناسالم بودن انتخابات، بدون ارایه راه‌حلی برای مقابله با ضایع شدن آرای مردم، مهر تاییدی است بر این ادعا که اصلاح‌طلبان بدون درس گرفتن از اشتباهات گذشته تنها به فکر سیاست‌ورزی بدون هیچ پیش‌شرطی هستند. این درحالی‌است که تغییرات پی‌درپی در وزارت کشور و استقرار معتمدترین افراد به محمود احمدی‌نژاد در نهاد برگزارکننده انتخابات در روزها و هفته‌های اخیر، احتمال دست بردن در نتیجه انتخابات به سود نامزدی خاص را بیشتر کرده است. با این شرایط، همه چیز برای شکست خاتمی در یک انتخابات از قبل طراحی شده فراهم است. شکستی که خاتمی را همچون سلفش هاشمی رفسنجانی، از شخصیتی تاثیرگذار به فردی عادی و شکست‌خورده در عرصه سیاست ایران تبدیل خواهد کرد. دراین‌صورت، این اتفاق تنها شکست خاتمی نیست که شکست جریانی است که همچنان به اصلاح حکومت از طریق رفتارهایی چون انتخابات، دل بسته است. قابل پیش‌بینی است که چنین شکستی به رادیکال‌تر شدن فضا منجر خواهد شد.

حال فرض را بر این بگیریم که خاتمی با استقبال گسترده‌تری مواجه شده آنچنان که حامیانش می‌گویند با برتری فاحش خود را به ساختار حکومت تحمیل کند. لازمه این پیروزی، حضور بخش قابل‌توجهی از اکثریت خاموش جامعه در پای صندوق‌های رای است، هرچند که این حضور نمی‌تواند شرط کافی باشد. نگاهی به اتفاقاتی که منجر به دعوت و در پایان اعلام نامزدی خاتمی شد، مشخص می‌کند که سطح انتظار دعوت‌کنندگان از رییس جمهور سابق، بسیار پایین‌تر از انتظار آن اکثریت خاموشی است که توان تغییر نتیجه انتخابات به سود اصلاح‌طلبان را دارند. انتظاراتی که این بار خاتمی صریح‌تر از قبل خط‌کشی خود را با آنها اعلام کرده است و اصولا توان اجرای تغییرات مورد انتظار را در قامت رییس جمهوری اسلامی ندارد. ازاین‌رو است که از هم اکنون باید در انتظار خاتمی محافظه‌کارتر از قبل باشیم که نه برای اصلاح ساختار موجود که تنها برای جلوگیری از بدتر شدن امور وارد صحنه شده است؛ چنین ورودی نه بر مبنای برنامه و دنبال کردن مطالبات تحول‌خواهانه که به منزله منتی است که از سوی شخص خاتمی تا پایان دوران ریاست‌جمهوری‌اش، در مقابل تحول‌خواهان علم خواهد شد. از سوی دیگر بخش اقتدارگرای حکومت درصورتی که به هر دلیلی نتواند از ورود دوباره خاتمی به ساختار یکدست فعلی جلوگیری کند، با تکرار اتفاقات دوره قبل ریاست جمهوری او- باتجربه‌تر از قبل- هزینه چنین انتخابی را بر رای‌دهندگان افزایش خواهد داد. قابل پیش‌بینی است که این بار یاس و ناامیدی زودتر از قبل به سراغ کسانی خواهد آمد که به بهتر شدن امور دل بسته بودند. هرچند که تضمینی نیست این بار هم از دل چنین شکستی، شخصی چون احمدی‌نژاد بیرون بیاید.

پیشتر هم نوشته بودم که خاتمی از اشتباهات هاشمی درس بگیرد، اعتبار و آبروی بین‌المللی‌اش را به شکست اطرافیانش گره نزند. متاسفانه تاریخ خیلی زود در حال تکرار شدن است. در چنین شرایطی شاید تنها گزینه‌ای که می‌تواند به اصلاحی در ساختار سخت موجود، منجر شود حفظ ترکیب بازنده فعلی باشد.